Invisible Infostructure

Invisible infostructure staat voor de onzichtbare, onderliggende laag die, middels onder andere grid computing, virtualisatie en cloud computing en andere technieken het voor bedrijven mogelijk maakt hun infrastructuur te benaderen alsof deze niet bestaat. Dit wil zeggen dat men niet langer beperkt is door de aanwezigheid van een fysieke infrastructuur.
Met behulp van technieken als grid computing en virtualisatie kunnen bedrijven kosten besparen. Kosten die zij normaal kwijt zouden aan de aanschaf en onderhoud van hard- en/of software.


Virtualisatie


Met virtualisatie bij computers wordt over het algemeen bedoeld dat eerdere besturingssystemen tegelijkertijd op één computer kunnen draaien.
Normaal is er op een computer slechts één besturingssysteem aanwezig, zoals Microsoft Windows, Linux of Mac OS. Er kunnen meerdere besturingssystemen op een computer geïnstalleerd worden, maar dan kan er maar één besturingssysteem tegelijkertijd opgestart worden.
virtualisatie.JPG
Er bestaan echter verschillende softwareprogramma's waarbinnen een tweede besturingssysteem opgestart kan worden. Het besturingssysteem dat binnen zo'n programma draait kan niet zomaar gebruikmaken van bijvoorbeeld de harde schijf of het toetsenbord, want dat is al in gebruik door het hoofdbesturingssysteem. Maar het programma spiegelt als het ware een denkbeeldige (virtuele) computer voor, met een virtuele harde schijf en een virtueel toetsenbord etc.
Omdat zo'n programma zich voor doet als een virtuele computer, heet de methode 'virtualisatie'. Het is mogelijk om meerdere virtuele computers te maken en zo meerdere gastbesturingssystemen tegelijkertijd te laten werken.
In de informatica is virtualisatie een techniek voor het verbergen van fysieke karakteristieken van computerbronnen voor de manier waarop andere systemen, applicaties of eindgebruikers met deze bronnen communiceren. Hieronder valt het beschikbaar maken van een enkele fysieke bron (zoals een server, een besturingssysteem, een applicatie of een gegevensdrager) als meerdere logische bronnen. Hieronder valt ook het beschikbaar maken van meerdere fysieke bronnen (zoals gegevensdragers of servers) als een enkele logische bron. Deze nieuwe virtuele kijk op bronnen is niet beperkt door implementatie, geografische locatie of fysieke configuratie van de onderliggende bronnen. Virtualisatie wordt heel veel gebruikt bij bronnen zoals rekenkracht en gegevensopslag.



Voordelen van virtualisatie

In de “oude” situatie werd elke server meestal gebruikt voor slechts één toepassing. Omdat er op een server slechts één besturingssysteem kon draaien, stonden er in een datacenter maar ook in een afdelingsomgeving een groot aantal verschillende servers met daarop (per server) verschillende besturingssystemen voor slechts één enkele toepassing. Het gevolg was dat er net zoveel “dozen” als toepassingen waren en dat had zijn directe weerslag op het beheer en onderhoud van al die verschillende machines. Bovendien werd de werkelijke capaciteit van elke server onvoldoende benut (maximaal 5-10 %).

Serverconsolidatie door middel van het toepassen van een virtuele infrastructuur zoals hierboven beschreven maakt het mogelijk om de fysieke (één besturingssysteem, één toepassing) servers om te zetten in virtuele machines en deze te laten draaien op één enkele fysieke server.

De voordelen van virtualisatie zijn eenvoudig op te sommen. Omdat de fysieke hardware wordt ontkoppeld van het besturingssysteem kunnen IT middelen beter worden benut en kan er een grotere flexibiliteit worden verkregen. Elke virtuele machine bestaat namelijk uit slechts een klein aantal bestanden dat een volledig hardware platform simuleert. Hierdoor wordt de “één server, één toepassing” gedachte volledig achterhaald en stelt het organisaties in staat om:

Hardware kosten omlaag te brengen

Door middel van virtualistatie is het mogelijk om de hardware en software kosten met 70% te reduceren doordat:
  1. Het aantal benodigde servers wordt verminderd
  2. De support kosten per server lager worden
  3. De hardware kosten benodigd voor disaster recovery sterk worden verminderd

Downtime kosten te reduceren

Downtime, gepland of ongepland, kan van grote invloed zijn op de inkomsten, winst en kosten van organisaties. Dit geldt voor de kosten van productiviteitsverlies, verloren opdrachten, inkomsten en marges. Maar ook klantenergernis en die tijd die het kost om het serviceniveau weer op peil te brengen, dragen bij tot een enorme kostenpost direct en op termijn. In een virtuele infrastructuur is derhalve het mogelijk om:
  1. Geplande downtime te verminderen
  2. Ongeplande downtime te voorkomen of reduceren
  3. Data center stroom- en koelingskosten omlaag te brengen.
  4. Netwerk en opslag infrastruc­tuurkosten omlaag te brengen
  5. Efficienter beheer te realiseren

Operationele kosten omlaag te brengen

  1. Data center stroom- en koelingskosten omlaag te brengen.
  2. Netwerk en opslag infrastruc­tuurkosten omlaag te brengen
  3. Efficienter beheer te realiseren


Verschillende vormen
Virtualisatie komt binnen de automatisering in vele vormen voor. Om een goed beeld te krijgen over wat virtualisatie is, is het belangrijk om te weten in welke vormen virtualisatie mogelijk is. Virtualisatie is onder te verdelen in de volgende categorieën:

Emulation

Dit is software die binnen een Operating System geladen wordt in de vorm van een programma. Dit programma bootst een complete machine na waardoor het mogelijk is om een ongemodificeerd gast-OS te starten. Dit OS zal virtueel draaien op een ander hardware platform. Voorbeelden hiervan zijn: Bochs PearPC, PowerPC , Virtual PC en bijvoorbeeld Hercules emulator. Andere vormen zijn ook wel game console emulatoren. Bij emulatie kunnen allerlei technieken gebruikt worden om de instructies aan de virtuele hardware te vertalen naar de werkelijke hardware van het onderliggende systeem.

Native Virtualization

Bij native virtualization wordt net als bij emulatie een stuk software geladen om een complete machine na te bootsen of te emuleren. Het verschil met emulatie is echter dat bij native virtualisatie de na te bootsen machine of `virtual machine` hetzelfde soort hardware gebruikt als het onderliggende systeem. Een x86 hardware platform zal dus alleen virtual machines kunnen draaien die geschikt zijn voor het x86 platform. De software die wordt geladen om de virtuele machines te faciliteren (ook wel de host genoemd), verdeelt de beschikbaar gestelde systeem resources onder de verschillende virtual machines of guests. Hierdoor wordt de hardware op de host beter benut. Voorbeelden van Native Virtualization zijn: Vmware Server/Workstation/player, Microsoft virtual PC/Server, Vserver Qemu etc.

Full Virtualization

Hierbij worden meerdere virtuele machines (guests) naast elkaar gezet op een set hardware. Dit gebeurt door tussen de hardware en de virtuele machine een softwarematige laag te plaatsen die voor de afhandeling van aanvragen aan de hardware zorgt. Een andere term hiervoor is het plaatsen van de virtual host op het `Bare-metal`. Hierdoor is het mogelijk om hardware resources efficiënter te benutten dan bij gewone emulatie. Een bekende vorm van deze manier van virtualiseren is VMware ESX server.

Operating system-level Virtualization

Lijkt op full virtualization maar wijkt af in het feit dat bij full virtualization de guests een afwijkend OS kan hebben van de host en bij Operating system-level virtualization de guest hetzelfde OS hebben als de host. Voorbeelden zijn: Linux-Vserver, Virtuozzo(voor Microsoft Windows of Linux), OpenVZ, Solaris containers en FreeBSD Jails.

Hardware enabled Virtualization

In dit geval wordt de software die de hardware verdeelt tussen de verschillende virtual machines in de hardware zelf geïmplementeerd. Voordeel hiervan is dat virtualisatie nog dieper in het systeem zijn geïntegreerd en dat het managen van de hardware resources nog minder systeemcapaciteit kost.

Partial Virtualization

Bij partial virtualization worden voor veel maar niet voor alle hardware componenten meerdere virtuele componenten gecreëerd. Deze componenten of instances zorgen ervoor dat het wel mogelijk is om apparaten te delen. Hierbij is het niet mogelijk meer dan één OS te delen. Vaak wordt dit niet gezien als Virtualisatie en het komt veelvuldig voor in operating systems als Windows en Linux maar ook op grote mainframe systemen.

Paravirtualization

Bij deze technologie wordt de hardware aangeboden aan de virtual machine door middel van speciale api’s die alleen kunnen worden gebruikt door deze aan te passen aan het guest OS. Op deze manier kan er een keus worden gemaakt welke hardware door de VM’s (Virtual Machines) worden gedeeld en welke hardware specifiek voor een VM aanwezig is. Deze technologie wordt toegepast bij onder andere: Xen , Trango en Sun logical domains.

Cross-platform Virtualization

Is de vorm van virtualisatie waarbij een applicatie is gecompileerd voor een bepaald OS maar draait op een ander OS, zonder dat daarvoor een emulatie van het andere OS hoeft plaats te vinden. En zonder de source code en of binaire bestanden aan te passen. Denk hierbij aan: Apple Rosetta en Transitive QuickTransit.

Application Virtualization

Bij application virtualization draaien applicaties lokaal op een desktop, gebruikmakend van lokale systeem resources, zonder dat de applicatie op de machine is geïnstalleerd, binnen een aangepaste VM. Het is enigszins te vergelijken met terminal gebaseerde toepassing, met het grote verschil dat bij terminal services de applicaties op een server draaien en bij application virtualization de applicaties lokaal draaien. Door applicaties virtueel aan te bieden is het mogelijk om applicaties met conflicterende eisen toch op een desktop samen te laten werken. Voorbeelden zijn: Thinstal, Microsoft Application Virtualization, Altiris SVS, Sun Java VM en Trigence.

Resource Virtualization

Is eigenlijk het basis concept van alle typen virtualisatie in de ICT Branche. Later werd dit uitgebreid naar de virtualisatietermen die we vandaag de dag kennen. Onder resource virtualization wordt ook het virtualiseren van Storage en networking elementen bedoeld, denk hierbij aan technieken als: SAN en NAS systemen, VLANs , VPNs, etc, etc. Ook clusteroplossingen partitioneringen en encapsulatie vallen onder resource virtualization. Resource virtualization is dus eigenlijk de verzamelnaam voor alle type virtualization.




Blade Servers


Een blade server is exact hetzelfde als een "normale" server, echter deelt een blade server de voedingen, ventilatoren, netwerken met de andere blade servers. Het beheer gaat via de webinterface, en daarnaast heb je ook de mogelijkheid om een console kabel aan de blade te doen waaraan je een monitor, toetsenbord en muis kunt aansluiten.

Het grootste verschil tussen een blade server en een reguliere rackserver is dat een blade alleen de basisbeginselen bevat om nog door te kunnen gaan als zelfstandige computer (zoals processor en geheugen). Een blade server bevat geen voeding, koeling, knoppen en I/O poorten. Deze onderdelen zitten verwerkt in het chassis waar de blade servers ingeschoven worden.

blade_server.jpgblade_Enclosure_proliant.jpg

Voordelen

Ten eerste hoef je maar eenmalig het enclosure in te bouwen en aan te sluiten op stroomvoorziening en netwerk. Bij het gebruik van BladeServers is het gebruik van het aantal voedingen beperkt, bij normale rackmountservers heb je per server vaak 2 voedingen nodig, wat bij een groot aantal servers al vaak resulteert in 30 voedings aansluitingen, terwijl een Blade enclosure 2/6 voedingsaansluitingen heeft. Aangezien minder voedingen met meer vermogen per definitie een hoger rendement geeft, is het stroomverbruik van een Blade Enclosure lager dan van reguliere rackmount servers.

Ten tweede, minder stroomverbruik betekent dus ook minder koeling benodigd.

Ten derde het gebruik van netwerk aansluitingen is aanzienlijk lager dan bij rackmount servers. Waar je bij een gemiddelde rackmount server al snel 3 netwerkkabels per server hebt (14×3- 42 netwerkkabels) blijft een Blade enclosure vaak beperkt tot 4-6 netwerkkabels voor het gehele enclosure. Dit wordt gerealiseerd door het plaatsen van interne netwerkswitches welke in het enlsoure geplaatst worden en welke directe verbindingen hebben met de geplaatste Blade Servers. Een aanzienlijke besparing in kostbare switch aansluitingen en daarnaast weinig last van verstoringen welke optreden door problemen met netwerk bekabeling.

Ten vierde nemen Blade Servers aanzienlijk minder ruimte in beslag, van belang wanneer de ruimte beperkt is omdat het datacenter vol is of als je ruimte in een ander datacenter moet kopen. Zodra een enclosure geplaatst is en voorzien van alle aansluitingen dan is het toevoegen van extra server capaciteit echt een fluitje van een cent, in 10 seconde is een nieuwe server geplaatst, ideaal als snel nieuwe capaciteit toegevoegd moet worden.

Al met al is de inzet van Blade technologie vaak kosten besparend op allerlei vlakken zeker in combinatie met het gebruik van server virtualisatie, natuurlijk dient initieel de investering van een enclosure gemaakt worden maar deze kosten worden vaak al bij 3/5 servers terugverdiend. Zaken als lager energieverbruik, lagere operationele kosten zoals beheer en onderhoud maken Blade Servers een logische keuze.


Grid computing


Een van de belangrijkste nieuwe toepassingen op ICT-gebied is 'grid computing'. De naam 'grid computing' is in 1998 bedacht door Ian Foster en Carl Kesselman. Grid computing is het aan elkaar koppelen van computers om ze zo samen te laten werken. Door verschillende computers allerlei kleine taken te geven kunnen grotere berekeningen opgelost worden dan tot nu toe mogelijk was.
Computers zijn steeds sneller geworden, en de computers zoals die in de 21e eeuw gemaakt worden doen bij normaal gebruik het grootste gedeelte van de tijd niets. Ze staan klaar om iets te doen wanneer de gebruiker daar klaar voor is. Gelijktijdig is er een enorme hoeveelheid rekenwerk die niet gedaan wordt omdat de middelen er niet voor zijn.


grid-computing-1.gif



Gridcomputers zijn computers die in een netwerk met elkaar verbonden zijn en zo elkaar ‘kennen’. In een grid kunnen computers van allerlei architecturen samenwerken; het kunnen zowel desktop computers als supercomputers zijn.















Typen Grids


Er zijn verschillende typen Grids te onderscheiden, onder andere:

  1. Rekenkundige Grids, waarbij de Gridcomputers samen complexe problemen oplossen;
  2. Data Grids, waarbij de Gridcomputers gezamenlijk een grote informatiebron beheren. Vee P2P-Software kan in feite gezien worden als een Data Grid.
  3. Semantische Grids: waarbij het Semantisch Web en Gridresources worden gebruikt om kennis te produceren.
  4. Sensor Grids. Hierbij bestaat de Grid uit een groot aantal sensoren, snelle netwerken voor het datatransport en veel of grote computers voor de gegevensverwerking. LOFAR, een virtuele radiotelescoop, is een belangrijke exponent van Sensor Grids.
  5. Distributed Grids. Hierbij bestaat de Grid uit een groot aantal computers die gezamenlijk opereren. Veel van deze computers hebben allemaal andere taken maar als er een uit de grid wegvalt neemt een ander het over. Een goed voorbeeld van een commerciële applicatie wordt geleverd door het Finse bedrijf BaseN.

Cloud Computing



Bij Cloud computing kunnen afnemers ICT resources inkopen als ware het standaard bouwblokken zoals je ook standaard bouwmaterialen kunt inkopen bij de Gamma. Wil je een schuur bouwen dan koop je planken, een deur en wat schroeven om de boel in elkaar te zetten. Ben je zelf niet zo handig dan huur je een vakman / timmerman in die het werk voor je doet (de IT consultunt/architect) om te zorgen dat alles netjes voor elkaar komt. De standaard ICT resources moeten schaalbaar zijn en elastisch zijn, heb je tijdelijk meer nodig ( afdak bij je schuur om extra fietsen onder te plaatsen) dan moet je dat tijdelijk kunnen inkopen. Cloud Computing vindt over het algemeen plaats met gebruikmaking van internet verbindingen.

3 eigenschappen welke van belang zijn bij Cloud Computing zijn:

  • Schaalbaar, de capaciteit moet eenvoudig uit te breiden zijn of juist gereduceerd kunnen worden om aan de gebruikers behoefte te voldoen.
  • Goedkoper, je betaald wat je gebruikt, en niet voor de pieken waar de infrastructuur op wordt afgestemd en waardoor je veel extra capaciteit neer moet zetten.
  • On demand / direct beschikbaar, als je de capaciteit wilt aanpassen wordt dit direct doorgevoerd, je hoeft geen weken te wachten tot nieuwe servers worden afgeleverd.

Welke vormen van Cloud Computing zijn er?


Cloud Computing oplossingen worden normaliter geleverd door gespecialiseerde bedrijven. Er zijn vele gespecialiseerde bedrijven welke al jaren bezig zijn met Cloud Computing, bekende zijn ondermeer Amazon, Google en in Nederland bijvoorbeeld Atos Origin. Het hangt er ook vanaf wat voor een soort Cloud Computing resources worden aangekocht, er zijn namelijk verschillende soorten verkrijgbaar;

  • Cloud Applicaties – Software as a Service (SaaS)
  • Cloud Platforms – Platform as a Service (PaaS)
  • Cloud Infrastructure – Infrastructure as a Service (IaaS)
Bij SaaS wordt een applicatie(deel) ingekocht en wordt de applicatie volledig onderhouden door de dienstverlener. De afnemer kan zelf geen wijzigingen aanbrengen aan de Cloud Applicatie. Voorbeelden: Hotmail, Google Apps, Hyves. Orkut

Bij PaaS wordt een omgeving aangekocht waarbinnen applicaties ontwikkeld kunnen worden en waar ze uiteindelijk ook als dienst aangeboden kunenn worden. De afnemer heeft veel meer vrijheden en men kan zelf de omgeving dynamisch aanpassen of zelfs opnieuw inrichten.Men kan ontwikkelen in veelgebruikte talen zoals .Net of Java. Voorbeelden: Microsoft Azure, Salesforce.com

Bij IaaS worden de ICT resources aangeboden via een private network alwaar gebruikers een complete infrastructuur kunnen inhuren, zoals servers, storage en netwerken. Afnemers hebben in de regel volledige vrijheid of outsourcen weer een deel van het beheer uit naar de dienst verlener als men zelf niet voldoende capaciteit in huis Voorbeelden: Amazon VPC, GoGrid.

Naast deze vormen van externe Cloud Computing kunnen afnemers natuurlijk kiezen om eerst een Prive of Interne Cloud omgeving te maken. In tegenstelling tot externe Cloud oplossingen blijven de ICT resources hier volledig eigendom van de afnemer, dus ook de applicaties. De afnemer kan deze ICT resources vervolgens intern aan haar afnemers (de business-units) ter beschikking stellen. Het beheer kan men in eigen beheer uitvoeren of dit kan ook weer uitbesteed worden aan bedrijven zoals EDS.

Het creëren van een Interne Cloud is vaak de perfecte opmaat naar een Hybride Cloud waarbij organisaties zowel interne als externe Cloud Infrastructuren aankoopt.

Voordelen Cloud Computing:

  • Goedkoper omdat flexibele ICT Resources op maat worden ingekocht, nooit een cent teveel, geen hoge aankoopkosten voor de software/hardware welke benodigd is.
  • ICT Resources zijn schaalbaar, is er snel extra capaciteit benodigd om bijvoorbeeld een sales-actie te ondersteunen dan is deze direct voorhanden.
  • Beveiliging, vaak is de dienstverlener meer ervaren in het beveiligen van een infrastructuur en zullen de ICT Resources vaak beter beveiligd zijn.
  • Self-Service, gebruikers kunnen eenvoudig nieuwe capaciteit ter beschikking stellen.
  • Afnemers betalen per use, en kunnen deze kosten eenvoudig weer doorberekenen aan de business-units.
  • Bereikbaarheid, anytime, anywhere, anyplace, zolang je maar een netwerk verbinding hebt.

Nadelen Cloud Computing:


  • Beveiliging, hoe wordt deze gewaarborgd voor bijvoorbeeld hackers/bedrijfs diefstallen, wie is de eigenaar van de informatie en wat wordt er allemaal bewaard.
  • Betrouwbaarheid, bij interne calamiteiten heb je vaak meer controle/zeggenschap, als je Cloud diensten inkoopt ben je volledig afhankelijk wanneer de dienstverlener de problemen oplost.
  • Grote afhankelijkheid van netwerk verbinding, zonder netwerk verbinding stopt de externe ICT dienst volledig, redundancy is vaak een hoge kostenpost.
  • Is de service leverancier wel financieel stabiel, afhankelijkheid wordt erg groot
  • Lock-in, vaak is het lastig om te migreren van de ene naar de andere cloud leverancier
  • Gevaar voor interruptie van externe dienstverlening, bijvoorbeeld bij stakingen.

Voorbeelden van Cloud diensten en wat men aanbiedt:


  • Eenvoudige geautomatiseerde aanvraag van capaciteit
  • Open source hypervisors (Xen technology)
  • Goedkope storage
  • Rapportage en billing
  • Eenvoudig beheer
  • Kant en klare oplossingen
  • Betrouwbaarheid

Remote desktop management

Remote desktop management is het op afstand bedienen van een computer door het bureaublad van de te bedienen computer op jouw scherm te tonen en de bediening over te nemen. Deze functie is ook aanwezig in de Windows besturings systeem onder de naam "hulp op afstand". Een ander bekend programma is "TeamView".

remote_desktop_mangement.jpg
In dit plaatje zie je een Windows omgeving waarin door middel van Remote Desktop een tweede Windows omgeving is geopend

Dit programma maakt het makkelijk om op afstand ondersteuning te bieden voor problemen op de computer op te lossen of instelling te verrichten.
Remote desktop management kan ook door bedrijven gebruikt voor het benaderen van servers die elders gelocaliseerd zijn. Middels één applicatie is het mogelijk talloze servers te benaderen. Niet alleen kunnen de servers benaderd worden, men kan tevens de status van de server via een dashboard monitoren.


Enterprise Application Integration


Enterprise Application Integration (EAI) is een term die vooral in de bedrijfswereld wordt gebruikt om technologie aan te duiden die bedoeld is om verschillende bedrijfsapplicaties te laten samenwerken. Dit is gerelateerd aan het begrip middleware.

EAI in de achitectuur

In de technische systeemarchitectuur zit EAI in het midden tussen meerdere applicatieservers, bijvoorbeeld tussen een webserver (Front-end) en een andere server of een mainframe (Back-end). Deze applicaties kunnen de EAI gebruiken om berichten (messages) uit te wisselen. Hiervoor is een standaard taal nodig, zoals XML of een andere standaard. Het voordeel van EAI is een soort van coördinatorfunctie: de applicaties hoeven niets van elkaar te weten en hoeven alleen maar met de EAI te communiceren. Ze hoeven zelfs niet te weten waar een samenwerkend programma zich bevindt of wat het precies doet. Deze vorm van communicatie staat ook bekend als "Application to Application", of A2A. EAI kan ook gebruikt worden om de applicaties van verschillende bedrijven met elkaar te laten communiceren. Dit wordt "business to business" genoemd, waarvoor de afkorting B2B wordt gebruikt.






De boodschappen kunnen de meest uiteenlopende dingen bevatten: een vraag om informatie, het antwoord daarop, een foutmelding, een update, et cetera.

Een voorbeeld van een architectuur is gegeven in de figuur hiernaast. Op de webserver kan een gebruiker bijvoorbeeld een formulier invullen dat een opzoeking doet in de database, via de EAI-server. De webserver zet je aanvraag om in een boodschap (bijvoorbeeld in XML) en stuurt dit naar de EAI-server. Deze server bekijkt de boodschap, vertaalt indien nodig en stuurt het vervolgens naar de database. De database server stuurt een antwoord terug naar de EAI, en deze weer naar de webserver die dan het resultaat laat zien.

eai.jpg

Voordeel ten opzichte van directe communicatie

EAI heeft een belangrijk voordeel ten opzichte van directe communicatie.
Stel je voor, je hebt 200 web-servers en 200 database servers, die onderling met elkaar moeten kunnen spreken. Je kan deze rechtstreeks met elkaar verbinden of je kan via de EAI gaan. Als je rechtstreeks gaat, dan heb je binnen de korste keren een warboel van protocollen die je moet ondersteunen op elke server. Dan heb je zelfs nog geen rekening gehouden met updates die je moet doen als er een patch voor een bepaald stuk software komt. Daar komt nog bij dat alle servers alle protocollen moeten 'kennen' als ze met al de andere servers gegevens willen uitwisselen. Softwareproducenten rekenen voor dit soort zaken hoge tarieven.

De andere manier is om via de EAI te gaan (één of meerdere servers) die alle nodige protocollen kennen. De Web-servers en de database servers hoeven dan maar één protocol te kennen, namelijk hun eigen protocol. Tegelijk heb je het voordeel dat alle verbindingen naar deze EAI-servers gaan.

Je kan het als een soort algemene taal zien. Stel, je spreekt Nederlands en je wil communiceren met Engelsen, Spanjaarden, Chinezen en Arabieren. In een normale situatie zou je nu Engels, Spaans, Chinees en Arabisch moeten leren. De EAI is dan een soort van tolk die Nederlands spreekt. Je levert je berichten in het Nederlands aan en de EAI-server vertaalt dat in de taal van de ontvanger. Deze antwoordt in zijn eigen taal, de EAI-server vertaalt weer, en je krijgt het in het Nederlands terug. Natuurlijk zou het ook mogelijk zijn om alle applicaties een gezamenlijke standaardtaal te leren (een soort van Esperanto, om het tolk-voorbeeld te volgen). Het probleem is echter dat er al zoveel applicaties op de markt zijn van verschillende producenten, dat het aanleren van gemeenschappelijke standaarden ondoenlijk zou zijn, en zou kunnen ontaarden in een machtsspelletje van de grootste producenten.


Bronvermelding



Virtualisatie
http://nl.wikipedia.org/wiki/Virtualisatie


Cloud Computing
http://www.blade-servers.nl/


Grid computing
http://nl.wikipedia.org/wiki/Grid_computing

http://communication.howstuffworks.com/grid-computing.htm

http://www.gridforum.nl/introgrids


Blade Servers
http://en.wikipedia.org/wiki/Blade_server



http://ict2ii.wikispaces.com/2.+Virtualisatie

http://www.computable.nl/artikel/ict_topics/infrastructuur/2250799/2379248/blade-servers-waarheen-waarvoor.html

http://www.bestpricecomputers.co.uk/glossary/blade-servers.htm
EAI
http://www.corso.nl/kenniscentrum/enterprise/application/integration

http://www.logistiek.nl/dossierartikelen/id228-Wat_is_enterprise_application_integration_EAI.html